Her bir hizmet yılına karşılık hak edilen yıllık iznin gelecek hizmet yılı içinde kullandırılması gerektiğini belirten Bakanlık, “Ancak izin bu süre içinde kullanılmaz ya da iznin bir kısmı kullanılırsa, kullanılmayan izinler bir sonraki yıla devretmektedir. Kişilerin kendi isteği ( emeklilik dahil) veya işveren tarafından çıkarılması nedeniyle iş akitlerinin feshedildiği söz konusu olduğu her durumda, ayrılan işçinin hak edilmiş tüm izin paralarının ödeneceği mevzuatta belirtilmiş olup, Yargıtay Başkanlığının İçtihadları da bu yöndedir.” ifadelerine yer verdi.

Diğer taraftan, 2021/14 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesi hatırlatılarak;  bu Genelge kapsamında

– İşçilerin yıl içerisinde hak kazandıkları yıllık izinlerinin ilgili yıl içerisinde kullandırılması,

– İşçilerin önceki yıllarda hak kazanıp kullanmadıkları yıllık izinlerini, yürütülen hizmetlerde aksamaya sebep olmayacak şekilde azami 3 yıl içerisinde kullandırılması,

– Personelin emekli olması halinde varsa yıllık izin ücretinin ödenmesi gerekmekti ifade edildi.

İşte Bakanlığın O Görüş Yazısı!

T.C.

ÇEVRE, ŞEHİRCİLİK VE İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ BAKANLIĞI

Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğü

Sayı: E-53773008-622.02-2311822                                  

Tarih: 06.12.2021

Konu: 4857 s. Kanuna göre yıllık ücretli izin uygulaması

…………. BELEDİYE BAŞKANLIĞINA

İlgi: ……tarihli ve ……… sayılı yazı.

Başkanlığınızda 4857 sayılı İş Kanununa göre istihdam edilen personelin yıllık ücretli izin hakkı, bu hakkın kullandırılması ve benzeri konulara ilişkin ilgi yazı incelenmiştir.

Bilindiği üzere, 4857 sayılı İş Kanununun 43 üncü maddesinde, “İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir. Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez. Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara bu Kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz.

İşçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi, hizmet süresi;

a) Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden,

b) Beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden,

c) Onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden, Az olamaz.

Yer altı işlerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izin süreleri dörder gün arttırılarak uygulanır.

Ancak onsekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz.

Yıllık izin süreleri iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir.”

hükmü yer almakta olup; yıllık ücretli izne hak kazanma ve izni kullanma dönemi, yıllık izin bakımından çalışılmış gibi sayılan haller, yıllık ücretli iznin uygulanması yıllık izin ücreti, izinde çalışma yasağı sözleşmenin sona ermesinde izin ücreti gibi tüm hususlar takip eden maddelerde düzenlenmiştir.

03.03.2004 tarihli ve 25391 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği ile de “4857 sayılı İş Kanununun 53 üncü maddesi uyarınca, işverenlerce işçilere verilecek yıllık ücretli izinlerin usul ve esasları” belirlenmiştir.

Buna göre, her bir hizmet yılına karşılık hak edilen yıllık izin gelecek hizmet yılı içinde kullanılır.

Ancak izin bu süre içinde kullanılmaz ya da iznin bir kısmı kullanılırsa, kullanılmayan izinler bir sonraki yıla devretmektedir. Kişilerin kendi isteği (emeklilik dahil) veya işveren tarafından çıkarılması nedeniyle iş akitlerinin feshedildiği söz konusu olduğu her durumda, ayrılan işçinin hak edilmiş tüm izin paralarının ödeneceği mevzuatta belirtilmiş olup, Yargıtay Başkanlığının içtihadları da bu yöndedir.

Diğer taraftan, 30.06.2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2021/14 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesinde, “Kamu kaynaklarının maksadına azami tasarruf prensiplerine riayet edilerek kullanılması her kamu kurumu ve görevlisi için bir görev ve aynı zamanda bir mecburiyet” olduğu vurgulanmış, “il özel idareleri, belediyeler ve bu idarelere bağlı kuruluşları ile kurdukları birlik, birlik, müessese ve işletmelerin” kapsama dahil olduğu belirtilmiştir.

Mezkur Genelgede, “4857 sayılı Kanun kapsamında çalışan işçilerin yıl içerisinde hak kazandıkları yıllık ücretli izin süreleri, ilgili yıl içerisinde kullandırılacaktır. Ayrıca, ilgililerin önceki yıllarda hak kazanıp kullanmadıkları yıllık ücretli izin süreleri, yürütülen hizmetlerde aksamaya sebep olmayacak şekilde azami üç yıl içerisinde kullandırılacaktır.” denilmiştir.

Bu itibarla, Başkanlığınızda 375 sayılı KHK‘nın ek 20 nci ve geçici 24 üncü maddesi çerçevesinde işçi statüsünde istihdam eden personel de dahil olmak üzere, işçi kadro ve pozisyonlarında görev yapan personelin yıllık ücretli izin hakları konusunda 4857 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmeliği çerçevesinde işlem tesis edilmesi,

-Bu işçilerin yıl içerisinde hak kazandıkları yıllık ücretli izin sürelerinin, ilgili yıl içerisinde kullandırılması,

– İlgililerin önceki yıllarda hak kazanıp kullanmadıkları yıllık ücretli izin süreleri, yürütülen hizmetlerde aksamaya sebep olmayacak şekilde azami üç yıl içerisinde kullandırılması,

– Azami üç sene içerisinde personelin emekli olması halinde varsa yıllık izin ücretinin Başkanlığınızca ödenmesi, gerekmektedir.

Bilgilerini rica ederim.

“(A) bendi kapsamına giren personel ile 22.1.1990 tarihli ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı cetvelde yer alan personel ve kamu kurumlarında işçi olarak istihdam edilenlerden; emekliliğini isteyen veya emekliye sevk olunanlara, haklarında toptan ödeme hükümleri uygulananlara, emekli iken yeniden hizmete alındıktan sonra cezaen olmamak üzere görevlerine son verilenlere, kendi kusurları olmaksızın sözleşmesi feshedilen veya hizmet sürelerinin bitiminde ayrılan sözleşmeli subay, sözleşmeli astsubay, uzman erbaş ve sözleşmeli erbaş ve erler ile terhis olan yedek subaylara ve bunlardan görevde iken ölenlerin kanuni mirasçılarına damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaksızın (12.105) gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarında tazminat ödenir.”

Buna göre kamu işçilerine, emekliliğe sevk edilmeleri durumunda 12.105 gösterge rakamının, memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda tazminat ödenir.

Memur aylık katsayısı her 6 ayda bir memur maaş zammına endeksli olarak güncellendiği için kamu işçilerinin alacağı emeklilik tazminatı da artış göstermektedir.

Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından 06.01. 2022 tarihinde yayınlanan Genelge ile memur aylık katsayısı, 1 Ocak 2022 tarihinden geçerli olmak üzere (0,235445) olarak tespit edilmiştir.

Buna göre; kamu işçilerinin emeklilik tazminatı 1 Ocak 2022 tarihinden geçerli olmak üzere şu şekilde hesaplanacaktır:

2022 Yılı Ocak Ayı Memur Maaş Katsayısı (0,235445) x Gösterge Rakamı (12.105)

Bu hesaplama sonucunda emekli olan kamu kurumu işçilerine ödenecek emeklilik tazminatı; 1 Ocak 2022 tarihinden geçerli olmak üzere net 2.828,43 TL olacaktır.

Diğer yandan; 375 sayılı KHK’nın 1. Maddesi’nin D bendinde yer alan (12.105) gösterge rakamı, kamu görevlileri açısından, Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin Toplu Sözleşmelerle veya Kamu Görevlileri Hakem Kurulu Kararı ile artırılabilmektedir.

Nitekim; 29.05.2012 tarihli ve 2012/1 numaralı Kamu Görevlileri Hakem Kurulu Kararı ile gösterge rakamı memurlar için (13.558) olarak belirlenmiş, 25 Ağustos 2021 tarih ve 31579 sayılı Resmî Gazete yayınlanan Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2022 ve 2023 Yıllarını Kapsayan 6. Dönem Toplu Sözleşme’nin 10. Maddesiyle de korunmuştur. Böylece 375 sayılı KHK’daki (12.105) gösterge rakamı, memurlar için (13.558) olarak uygulanmaya devam edilmiştir.

Ancak, Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin Toplu Sözleşmenin Kapsam maddesine baktığımızda; 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’na atıf yapıldığı ve söz konusu bu Kanun kapsamındaki memurlara uygulanacağı belirtilmektedir.

4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nun kapsam maddesinde ise şu hüküm yer almaktadır:

“Bu Kanun, Devletin veya diğer kamu tüzel kişilerinin yürütmekle görevli oldukları kamu hizmetlerinin görüldüğü genel, katma ve özel bütçeli idareler, il özel idareleri ve belediyeler ile bunlara bağlı kuruluşlarda kamu iktisadî teşebbüslerinde, özel kanunlarla veya Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle ya da bunların verdiği yetkiye dayanarak kurulan banka ve teşekküller ile bunlara bağlı kuruluşlarda ve diğer kamu kurum veya kuruluşlarında işçi statüsü dışında çalışan kamu görevlileri hakkında uygulanır.”

İlgi Kanun maddesinin yukarıda yer verilen Kapsam maddesindeki hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere; 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Ve Toplu Sözleşme Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak imzalanan Toplu Sözleşmelerin ve Hakem Kurulu Kararlarının kamu kurum veya kuruluşlarında işçi statüsü dışındaki çalışanlara uygulanacağı izahtan varestedir.

Bütün bu hüküm ve açıklamalar çerçevesinde; 375 sayılı KHK’daki (12.105) gösterge rakamı, memurlar açısından Hakem Kurulu Kararı ve Toplu Sözleşmelerle (13.558) olarak belirlenmiş olsa da bu düzenleme, işçi personel açısından bir değişiklik getirmemektedir.

Sürekli işçiler 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak imzalanan Toplu Sözleşmeler veya Hakem Kurulu Kararları kapsamından olmadığından, işçi personel için uygulanacak olan gösterge rakamı 375 sayılı KHK’da yer alan (12.105) gösterge rakamıdır.

Bu nedenle emekliye ayrılan sürekli işçiler için 375 sayılı KHK’da yer alan (12.105) gösterge rakamı dikkate alınarak hesaplanan emeklilik tazminatı doğrudur. Memurlar için geçerli olan  (13.558) gösterge rakamına göre emeklilik tazminatı hesaplanması ise kamu zararına neden olacaktır. 

Tasarı ile gösterge rakamları yükseltilirken doktor ve diş hekimlerinin emekli maaşları da artırılıyor.

Hemşireler ve idari görevlilerin gösterge rakamların da artışa gidiliyor. 

Sağlık Bakanı Fahrettin Koca da kanun teklifinin TBMM’ye sunulduğunu belirterek, şu açıklamayı yaptı: “Sağlıkla ilgili bazı kanunlarla 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’de değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi, TBMM Başkanlığına sunuldu. Sözleşmeli ve kadrolu hekimlerle sağlık çalışanlarının mali ve özlük haklarında önemli iyileştirmelerle sonuçlanacak ilk büyük adım atıldı” 

Tasarı hali yayınlanan kanun teklifinde sağlık çalışanlarını ilgilendiren düzenlemelerle ilgili olarak Türk Sağlık Sen tarafından detaylı bir çalışma yapıldı.

İşte madde madde, Meclis’e sunulan zam düzenlemesinin sağlık çalışanlarına getireceği yeni haklar!  

Madde 1 – İlgili düzenleme ile aile hekimi olarak çalışmakta iken uzmanlık eğitimi yapma imkânı bulamayan aile hekimlerinin uzmanlık eğitimi yapabilmeleri için belirlenen süre 1/1/2029 tarihine uzatılmıştır.

Madde 2 – 5434 Sayılı Kanun’a göre tabip veya diş tabibi kadro ve pozisyonları esas alınarak emekli, adi malullük veya vazife malullüğü aylığı bağlanmış olup, aylıklarıyla birlikte makam tazminatı ödenmesine hak kazanamamış olan tabip ve diş tabiplerinden ilgili mevzuatına göre uzman olanlar için belirlenen 17.000 gösterge rakamı 26.000 olarak, uzman olmayanlar için belirlenen 13.000 gösterge rakamı ise 20.000 şeklinde değiştirilmiştir. Bu durum 5434 sayılı Kanun’a tabi olarak emekli olan tabip veya diş tabiplerinin emekli maaşlarını artırmaktadır. 

Ayrıca yeni düzenlemeler ile 01.10.2008 tarihinden sonra ilk defa 5510 sayılı Kanunun 4/l-(c) kapsamında( Memur) sigortalı sayılan tabip ve diş tabipleri de bu artırımlı ilave ödemelerden faydalanabilecektir.

Madde 3 – 209 Sayılı Kanun’un 1. Fıkrasına eklenen cümle ile ek ödeme işlemlerini denetlemek üzere inceleme heyeti kurulacağı belirtilmiştir. Devamında değişiklik yapılan mezkur fıkranın 2. Cümlesinde ise personele ödenecek döner sermaye oranı belirlenmesi hususunda personelin disiplin durumunun da değerlendirileceği eklenmiş ve kurulacak inceleme heyeti yine madde hükmüne eklenmiştir.

209 Sayılı Kanun’un 1. Fıkrasında yer alan mülga kurumlar madde metninden çıkarılmıştır. Devamında ise ek ödeme oranlarında artışlar gerçekleştirilmiştir. Oranlar şu şekildedir;

Eğitim görevlisi ile uzman tabip kadrosuna atanan profesör ve doçentlerde yüzde 800 oranı 950’ye,

Uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerinde yüzde 700 oranı yüzde 850’ye,

Pratisyen tabip ve diş tabipleri ile uzman eczacılarda yüzde 500 oranı yüzde 650’ye,

İdarî sağlık müdür yardımcısı, idarî halk sağlığı müdür yardımcısı ibaresi madde metninden çıkarılmış ve devamında ise hastane müdürü ve eczacılarda yüzde 250 oranı yüzde 305’e,

Diğer personelde ise yüzde 150 oranı yüzde 225’e çıkarılmıştır.

Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunda görev yapan eczacılara yüzde 350 oranı değişmemiştir.

Başhemşireler için öngörülen yüzde 200 oranı madde metninden çıkarılmıştır.

Sağlık Bakanlığı tarafından, Maliye Bakanlığının onayı ile belirlenen özellikli tıbbi işlemler karşılığı yapılacak ek ödemelerde, yüzde 800 oranı 950 ye, yüzde 700 oranı 850’ye çıkarılmıştır.

Yeni düzenleme ile diğer personel için belirlenen yüzde 225 oranı,  İşin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli, acil servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel için belirlenen 200 oranı, 260 a çıkarılmıştır.

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 9 uncu maddesi uyarınca 209 Sayılı Kanun’un 5. Maddesinin 2. Fıkrası kapsamında yapılacak ek ödemeden mahsup edilmek üzere personele yapılacak ek ödemeler artık merkezi yönetim bütçesinden karşılanacaktır.

Bakanlık’ın bağış, faiz ve kira gelirleri dışındaki döner sermaye gelirleri ile Sosyal Güvenlik Kurumundan elde edilen tüm kaynaklar ve diğer nakit kaynaklarından personele dağıtılacak miktarın yıllık toplamı, dağıtımda kullanılabilecek toplam tutarın %50 si ni geçemeyecektir. Eksi düzenleme yer alan “ilgili birimin cari yıldaki hizmet bedelinden ayrı olarak faturalandırılan ilaç ve her türlü tıbbi sarf malzemesi gelirlerinin yüzde kırk beş” oranı, “diğer döner sermaye gelirlerinin ise yüzde ellisi” oranı ve “(mülga) Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu, bu fıkrada öngörülen oranları kamu hastane birlikleri bazında hesaplamaya da yetkilidir; ancak bu hâlde dahi yüzde elli oranı, her bir sağlık tesisi bazında yüzde altmış beşi geçemez.” Oranı yeni düzenlemede yer almamaktadır.

Devamında yer alan düzenlemeler ile teşkilat yasasına uyarlamalar yapılmıştır.

Madde 4 – Tabip ve diş tabipleri sabit ek ödemeleri merkezi yönetim bütçesine aktarılmıştır. Pratisyen tabip ve diş tabipleri için % 180 oranı %265 e çıkarılmıştır. Mezkur hüküm yalnızca il sağlık müdürlüğünün ve hastanelerin sözleşmeli pozisyonlarında istihdam edilen tabipler için de uygulanmaktayken, uygulama kapsamı genişletilerek Bakanlık veya bağlı kuruluşlarının kadrosunda tıpta ve diş hekimliğinde uzmanlık mevzuatına göre diğer kamu kurum ve kuruluşlarında uzmanlık eğitimi veya yan dal uzmanlık eğitimi yaptırılanlarda eklenmiştir. Böylelikle Bakanlık kadrosunda bulunup üniversitelerde Bakanlık adına uzmanlık eğitimi yapanlarda bu hükümden faydalanabilecektir.

Madde 6 –

2547 Sayılı Kanun’un 58. Maddesinin C fıkrasında yapılan değişiklikler şu şekildedir;

1 NUMARALI BENTTEKİ DEĞİŞİKLİKLER

Gelir getiren görevlerde çalışan öğretim üyesi ve öğretim görevlileri için belirlenen %800 oranı 950’ye,

Araştırma görevlileri için belirlenen %500 oranı %650’ye,

Tıp ve diş hekimliği fakülteleri ile sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinde görevli olmakla birlikte gelire katkısı olmayan öğretim üyesi ve öğretim görevlileri için belirlenen %600 oranı %750’ye,

Tıp ve diş hekimliği fakülteleri ile sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinde görevli olmakla birlikte gelire katkısı olmayan araştırma görevlileri için belirlenen %300 oranı %375’e çıkarılmıştır.

2 NUMARALI BENTTEKİ DEĞİŞİKLİKLER

Uzman tabipler için yüzde 600 oranı %750’ye

Hastaneler başmüdürü ve eczacılar için yüzde 250 oranı %305’e

Başhemşireler için yüzde 200 oranı %255’e

Diğer öğretim elemanları ile diğer personel için yüzde 150 oranı %225’e

İşin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli, acil servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel için yüzde 200 oranı %260 a çıkarılmıştır.

2547 Sayılı Kanun’un 58. Maddesinin H fıkrasında yapılan değişiklikler şu şekildedir;

Öğretim üyelerinin mesai saatleri dışında üniversitede sundukları sağlık hizmetlerinden dolayı alınan ilave ücretlerden mesai saatleri dışında sağlık hizmeti sunan öğretim üyesine ek ödeme matrahının yüzde 800’ünü geçmemek üzere her ay ayrıca ödenen miktar için belirlenmiş olan yüzde 800 oranı yüzde 950’ye, Mesai saatleri dışında ilave ücret alınmayacak sağlık hizmetlerini veren öğretim üyeleri için de uygulanan yüzde 800 oranı yüzde 950’ye, değişiklik yapılan bu hüküm kapsamında öğretim üyelerine yapılacak ek ödeme ile 2547 Sayılı Kanun’un (c) ve (f) fıkraları uyarınca yapılacak ek ödeme toplamı, özellikli tıbbi işlemler ve uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında yapılacak ek ödeme hariç olmak üzere,ek ödeme matrahının yüzde 1600’ünü geçemeyeceği şeklinde belirlenen yüzde 1600 oranı 1900 e çıkarılmıştır. Böylelikle öğretim üyelerinin mesai saatleri dışında üniversitede sundukları sağlık hizmetlerinden dolayı elde ettikleri gelirin artırılması yoluna gidilmiştir.

2547 Sayılı Kanun’un 58. Maddesinin İ fıkrasında yapılan değişiklik ile Üniversite hastanelerinde görev yapan personelin sabit ek ödemelerinin de merkezi yönetim bütçesinden karşılanacağı düzenlenmiştir.

Madde 7 – 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek Adli tıp kurumunda görev yapan personelin sabit ek ödemelerinin de merkezi yönetim bütçesinden karşılanacağı düzenlenmiştir.

Madde 8 – Kuraya ilişkin usul ve esaslar ibaresinden sonra (ile bunların Sağlık Bakanlığındaki atama ve yer değiştirmelerine ilişkin usul ve esaslar)  Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir hükmünde atama ve yer değiştirmelerine ilişkin usul ve esaslarında belirleneceği düzenlenmiştir. Madde de yapılan değişikliğin amacının tespiti için madde gerekçesi incelendiğinde; Uzman tabip, tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman, tabip, diş tabibi ve eczacı kadro ve pozisyonlarına yapılacak ilk defa veya yeniden atamalar ile yer değiştirmeye ve kuraya ilişkin şartlar belirlenerek bu atamalar için ortaya konulacak yeni düzenlemeler ile daha âdil bir sistem getirileceği belirtilmiştir.

Maddenin devamında ise akademik unvanlar bazında düzeltme ve düzenlemeler yapılmıştır.

Madde 9 – 

3359 Sayılı Kanun’un Ek 3. Maddesinde belirtilen gün sayıları kadar devlet hizmet yükümlüsü olarak görev yapma zarureti bulunan uzman tabip unvanını kazanan personeller için talepleri halinde doğrudan 4924 sayılı Kanun’a tabi çalışmaya başlayabilmelerine imkan veren düzenleme kaldırılmış ve devamına eklenen cümle ile uzman tabiplerin önce Devlet Memuru olarak göreve başlaması, ilerleyen süreçte koşullar ve kadro imkanları doğrultusunda bulundukları ilde 4924 sayılı Kanuna tabi sözleşmeli sağlık personeli olarak çalışabilecekleri düzenlenmiştir.

Madde 10 – 4924 sayılı Kanun’un 1 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “ Sözleşmeli personel istihdam edilecek hizmet birimleri yılda bir kez Cumhurbaşkanı kararı ile tespit edilir. Dağıtımı yapılacak pozisyon sayısı 22000’i geçemez.” Hükmündeki 22000 ibaresi 27000 olarak değiştirilmiş ve 4924 Sayılı Kanun’a tabi istihdam edilecek sözleşmeli personel sayısı 5000 artırılmıştır.

Madde 11 – Madde gerekçesi incelendiğinde Eğitim aile sağlığı merkezi veya eğitim aile hekimliği birimlerinde eğitim verecek eğitim görevlisi ve öğretim üyesi temininde güçlük yaşandığı ve aile hekimliği uzmanlık eğitimi ile aile hekimliği hizmetlerinin kesintiye uğramadan düzenli sunulabilmesinin sağlanması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Kurumlarınca görevlendirilerek aile hekimliği hizmetlerinde çalıştırılan öğretim üyesi, eğitim görevlisi, araştırma görevlisi ve asistanlara çalışmaları karşılığı yapılan ek ödemelerde asıl kurumlarında da döner sermayeye katkıda bulundukları dikkate alınarak 209 sayılı Kanunun 5 inci ve ek 3 üncü maddeleri ile 2547 sayılı Kanunun 58 inci maddesi uyarınca hizmet sunum şartları ve kriterleri de dikkate alınmak suretiyle ödeme yapılabileceği ve bu ödemelerin mezkur maddelerde belirlenmiş olan tavanları geçemeyeceği hüküm altına alınmaktadır.

Madde 12 –  375 Sayılı KHK’nın ek 9. Maddesinin 8. Fıkrası ile mezkur hükme göre yapılacak ödemelerin döner sermaye bütçelerinden yapılacağı düzenlenmiştir. Madde metninden Sağlık Bakanlığının, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun ve Türkiye Halk Sağlığı Kurumu’nun çıkarılması ile Sağlık Bakanlığı merkez teşkilatı çalışanlarının sabit ek ödemelerinin merkezi yönetim bütçesinden karşılanması olanaklı hale gelmiştir.