İşverenlik sıfatı 5510 sayılı Kanunda belirtilen sigortalı sayılan kişileri çalıştırmanın bir sonucu olarak ortaya çıkmakta olduğundan bu nitelikte birini çalıştırmayan kişiler kanun uygulamasında işveren olarak tanımlanmayacaklardır. 
Örneğin bir işyeri olan ve tek başına çalışan bir kişi yanında hizmet akdi ile çalışan kişi bulunmaması halinde işveren sayılmayacaktır.
En az bir sigortalı çalıştırmaya başladığı takdirde işveren sıfatı kazanarak 5510 sayılı kanunundan doğan ve işverene yüklenen  yükümlülükleri yerine getirmesi gerekecektir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/D maddesinde işçilerin zikrediliyor olması, ilgili kanun kapsamında algılanmalarına yol açabilmektedir.

Diğer yandan SGK açısından 4/A kapsamında olmaları kafa karışıklığına yol açabilmektedir.

657 sayılı DMK’nın 4. maddesinde çalışma statüleri, “İstihdam Şekilleri” başlıklı maddesinde şöyle açıklanmıştır:

“Kamu hizmetleri; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürülür.

A)    Memur:

Mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın, Devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenler, bu Kanunun uygulanmasında memur sayılır. Yukarıdaki tanımlananlar dışındaki kurumlarda genel politika tespiti, araştırma, planlama, programlama, yönetim ve denetim gibi işlerde görevli ve yetkili olanlar da memur sayılır.

B) Sözleşmeli Personel:

Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, Cumhurbaşkanınca belirlenen esas ve usuller çerçevesinde, ih d a s e d ile n p o zisy o n la r d a , mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileridir.

D) İşçiler:

(A), (B) ve (C) fıkralarında belirtilenler dışında kalan ve ilgili mevzuatı gereğince tahsis edilen sürekli işçi kadrolarında belirsiz süreli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan sürekli işçiler ile mevsimlik veya kampanya işlerinde ya da orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde ilgili mevzuatına göre geçici iş pozisyonlarında altı aydan az olmak üzere belirli süreli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan geçici işçilerdir. Bunlar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz.”

657 Sayılı Kanunun 4/C bendi kapsamında çalışma statüsü, 696 sayılı KHK ile iptal edilmiş, bu kapsamdakiler 4/B kapsamına alınmıştır.

Böylece 657 sayılı Kanun’da; “A: Memur, B: Sözleşmeli Memur, D: İşçiler” olmak üzere 3 statü bulunmaktadır.

Diğer yandan  657 sayılı Kanunu’nun 4/D maddesinde, bu kanun hükümlerinin işçiler için uygulanmayacağı hükmü açıktır.

Dolayısıyla sürekli işçiler, statü açısından 657 sayılı Kanun’un 4/D kapsamında yer alırlar. Bu yüzden de 4/ Sürekli İşçi olarak ifade edilirler.

Ancak bu Kanun’dan gelen her hangi bir hakları bulunmaz.  

Diğer yandan kamu işçileri de diğer işçiler gibi 4857 sayılı İş Kanunu’na tabidirler.

Tüm işçilerde olduğu gibi sürekli işçiler de SGK açısından 5510 sayalı Kanun kapsamında 4/A sigortalısıdırlar.

Yani SGK açısından 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının A Bendi kapsamında sigortalı sayıldıklarından SGK açısından 4/A statüsündedirler.

Yukarıda izah ettiğimiz üzere 657 sayılı Kanun kapsamında ise 4/D statüsündedirler.

Sonuç olarak sürekli işçiler;

657 sayılı Kanun kapsamında 4/D,

5510 sayılı Kanun kapsamında ise 4/A statüsündedirler.

Prime esas kazanç 5510 sayılı kanuna göre prime tabi tutulması öngörülen ve sigortalılara ödenen ücret ve ücret dışı ödemelerin brüt toplamı ile sigortalıların kendilerince beyan edilen tutarları ifade eder.