Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından: AVRUPA BİRLİĞİ UZMAN YARDIMCILIĞI GİRİŞ SINAVI İLANI
Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı merkez teşkilatının Genel İdare Hizmetleri (GİH) sınıfında açık bulunan 7 ve 8’inci dereceli toplam 3 (üç) Avrupa Birliği (AB) Uzman Yardımcısı kadrosuna atama yapılmak üzere giriş sınavı yapılacaktır
I- BAŞVURU ŞARTLARI
1. 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48’inci maddesinde yer alan genel şartları taşımak.
2. En az dört yıllık eğitim veren yükseköğretim kurumlarının Hukuk, İktisat, İşletme, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi, Uluslararası İlişkiler bölümlerinden veya bunlara denkliği Yükseköğretim Kurulu tarafından kabul edilen yurt içindeki veya yurt dışındaki öğretim kurumlarından mezun olmak,
3. ÖSYM tarafından 2023 veya 2024 yılında yapılan Kamu Personel Seçme Sınavından (KPSS), başvuru yapılacak bölüm için tabloda belirtilen ilgili KPSS puan türlerinden en az 70 (yetmiş) puan almak.
4. AB’nin resmi dillerinden en az birinden YDS’den en az (C) düzeyinde puan almak veya buna denk kabul edilen ve uluslararası geçerliliği bulunan bir belgeye sahip olmak.
5. 01 Ocak 2025 tarihi itibariyle 35 (otuz beş) yaşını doldurmamış olmak (01 Ocak 1990 tarihinde veya bu tarihten sonra doğmuş olmak).
II- BAŞVURU ŞEKLİ, YERİ ve ZAMANI
1. Başvurular 31 Ocak 2025 Cuma günü başlayıp 17 Şubat 2025 Pazartesi günü saat 23.59’da sona erecektir. Adaylar Cumhurbaşkanlığı Kariyer Kapısı
(https://isealimkariyerkapisi.cbiko.gov.tr) üzerinden, e-Devlet şifreleri ile giriş yaparak başvuruda bulunabilecektir. Süresi içinde Cumhurbaşkanlığı Kariyer Kapısı üzerinden yapılmayan başvurular dikkate alınmayacaktır.
2. Alım yapılacak bölümlere denkliği bulunan veya yurtdışındaki üniversitelerin ilgili bölümlerinden mezun olup başvuru yapacak adayların; başvurularının değerlendirilmeye alınabilmesi için Kariyer Kapısına yapılan başvuru sırasında “Ek Dosya” aşaması altında bulunan “Denklik Gösterir Belge” alanına ilgili dokümanı eklemeleri zorunludur.
3. Giriş sınavını kazananlardan başvuru belgelerinde gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilenlerin sınavları geçersiz sayılır ve atamaları yapılmaz. Bu adayların atamaları yapılmış olsa dahi iptal edilecek ve haklarında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacaktır.
Bakanlığı bu şekilde yanıltanlar ayrıca kamu görevlisi ise durumları çalıştıkları kurumlarına da bildirilecektir.
III- SINAVIN ŞEKLİ, YERİ, KONULARI VE DEĞERLENDİRİLMESİ
1. Giriş sınavı, sözlü olarak tek aşamalı yapılacaktır.
2. Başvurusu kabul edilen adaylardan, ilanda belirtilen KPSS puan türlerinden en yüksek puana sahip olandan başlanarak alım yapılacak kadrolar itibarıyla ayrı ayrı puan sıralaması sonucunda, atama yapılacak kadro sayısının 4 (dört) katı kadar aday (son sıradaki aday ile eşit puana sahip adaylar dâhil) sözlü sınava katılmaya hak kazanacaktır.
3. Sınavda adayların kimlik tespitinde kullanılmak üzere, fotoğraflı ve onaylı bir kimlik belgesini (T.C. Kimlik Kartı, Sürücü Belgesi, pasaport) yanlarında bulundurmaları gerekmektedir.
Aksi halde adaylar sınava alınmayacaklardır.
4. Sözlü sınav; alan bilgisi, uluslararası ilişkiler ve Türkiye-AB ilişkileri ile yabancı dil bilgisi başlıklarından oluşur. Alan bilgisi sınav konuları, sınav duyurusunda yer alan bölümlerin müfredatlarından oluşur.
5. Sözlü sınav, adayların Sınav Komisyon üyeleri tarafından;
a. Yukarıda belirtilen konulara ilişkin bilgi düzeyi,
b. Bir konuyu kavrayıp özetleme ve kendini ifade yeteneği, muhakeme gücü,
c. Temsil kabiliyeti, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu,
d. Genel kültürü,
e. Bilimsel ve teknolojik gelişmelere vukufiyeti, yönlerinden değerlendirilerek puan verilmek suretiyle gerçekleştirilecektir. Sözlü sınavda başarılı sayılmak için, komisyon başkan ve üyelerinin yüz tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az 70 (yetmiş) olması şarttır.
6. Sözlü sınav puanı, adayın atamaya esas başarı puanı olarak belirlenecek ve nihai başarı sıralaması, alım yapılan kontenjanlara göre ayrı ayrı yapılacaktır. Sınav puanlarının eşit olması durumunda KPSS puanı yüksek olan adaya öncelik tanınacaktır. Bu sıralama sonucunda ilanda belirtilen kadro sayısı kadar asil aday ve yine ilan edilen kadro sayısı kadar yedek aday belirlenecektir. Giriş sınavı sonuçları Bakanlık internet sitesinde (http://www.sanayi.gov.tr) ilan edilecektir. Sonuç bilgilerine Kariyer Kapısı Platformu üzerinden de ulaşabilecektir. Ayrıca, asil adaylara ve atama sırası gelen yedek adaylara bildirim yapılacaktır. Sınav sonucunda, ilan edilen
kontenjanda belirtilen sayıda başarılı aday bulunmadığı taktirde yukarıda belirtilen fakülte veya bölümlere ilişkin kontenjan sayıları arasında değişiklik yapılabilir.
7. Yedek adayların hakları sınav sonuçlarının ilan edildiği tarihten itibaren iki yıl için geçerli olacaktır. Bu süre içerisinde atama yapılan kadrolarda boşalma olması halinde sınavı yedek olarak kazanan adaylar başarı sırasına göre atanacaklardır. Yedek listedeki adayların hakları, daha sonraki sınavlar için müktesep hak veya herhangi bir öncelik teşkil etmez.
IV- SÖZLÜ SINAV YERİ VE TARİHİ:
Sözlü Sınav Ankara’da yapılacak olup tarihi daha sonra Bakanlığımız internet sitesinden (http://www.sanayi.gov.tr) ilan edilecektir. Ayrıca adaylar, sınava ilişkin bilgileri Kariyer Kapısı üzerinden öğrenebilecektir.
İletişim Bilgileri
Adres: Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Mustafa Kemal Mahallesi Dumlupınar Bulvarı (Eskişehir Yolu 7.km) 2151. Cd. No:154/A 06530 Çankaya/Ankara
E-posta: absinav@sanayi.gov.tr
İlan olunur.

Sayıştay, belediye çalışanlarının hatalı beyanı nedeniyle kendilerine fazla ödenen aile yardımı ve asgari geçim indiriminden dolayı ortaya çıkan kamu zararından, harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin sorumlu tutulamayacağına karar verdi.

Sayıştay 3. Dairesi’nin kararında, söz konusu ödemelerin ilgili personel tarafından verilen beyanlar üzerine gerçekleştirildiğine dikkat çekilerek ortaya çıkan kamu zararının beyan sahibi personelden tahsil edilmesine hükmedildi. 

Sayıştay 3. Dairesi’nin 24.2. 2022 Tutanak Tarihli ve 400 Numaralı Kararında şöyle denildi; 

“Bu bağlamda, çalışan eş için aile yardımı ödenmesi ve asgari geçim indirimi hesaplanması her ne kadar mevzuata aykırı olsa da; söz konusu ödemelerin ilgili personel tarafından verilen beyanlar üzerine gerçekleştirildiği ve ödemeyi yapan yani 5018 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen 8 inci maddesi kapsamında kamu kaynağını kullanma yetkisi bulunan kamu görevlilerinin de bu beyanların doğruluğunu araştırma yükümlülüğünün bulunmadığı dikkate alındığında, ödemeyi gerçekleştiren Harcama Yetkilileri ile Gerçekleştirme Görevlilerine herhangi bir kusur atfedilmesine dolayısıyla da ortaya çıkan fazla ödemeden dolayı kendilerine sorumluluk yüklenmesine imkan bulunmamaktadır.

Bununla birlikte söz konusu durumda, Diğer Sorumlu sıfatıyla beyan sahibi kişilerin kamu görevlisi hüviyeti taşıması ve bu kişilerin gerçek dışı beyanları üzerine yapılan ödemeler sonucu kamu kaynağında eksilmeye sebebiyet verilmesi nedeniyle 5018 Kanunun 71 inci maddesi çerçevesinde oluşan söz konusu kamu zararından, ödemeye dayanak teşkil eden gerçek dışı beyanın sahibi konumundaki personelin sorumlu tutulması gerekmektedir.”

Sayıştay’ın bu kararının, kamu kurumlarında çalışan sürekli işçiler açısından da “kamu çalışanı” olarak kabul edilmeleri nedeniyle emsal teşkil edeceğini; dolayısıyla işçilerin hatalı ya da kasıtlı beyanlarıyla yersiz aile ve çocuk yardımı veya diğer bir sosyal yardımın ödenmesine sebebiyet vererek kamu zararı yol açmaları durumunda, oluşacak bu kamu zararından söz konusu işçilerden tahsil edilmesi gerektiğini değerlendiriyoruz.  

İşte O Sayıştay Kararı!

“Aile Yardımı Ödeneği ve Asgari Geçim İndirimi

………… Belediyesinde görevli memurlar ………… ve …………’a, eşleri menfaat karşılığı çalıştığı halde aile yardımı ödeneği verilmesi ve gelir vergilerine uygulanan asgari geçim indiriminin fazla hesaplanması sonucu ………… TL tutarında kamu zararına sebebiyet verildiği iddiasıyla ilgili olarak dosyada mevcut bilgi ve belgeler değerlendirilmiştir.

14.07.1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun “Aile yardımı ödeneği” başlıklı 202 nci maddesinde;

“Evli bulunan Devlet memurlarına aile yardımı ödeneği verilir.

Bu yardım, memurun her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmayan veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almayan eşi için 1500, çocuklarından herbiri için de 250 gösterge rakamının (72 nci ay dahil olmak üzere 0-6 yaş grubunda yer alan çocuklar için bir kat artırımlı) aylık katsayısı ile çarpılması sonucu elde edilecek miktar üzerinden ödenir. Eşlerden birine iş akdi veya toplu sözleşme gereği çocukları için yapılan aile yardımı ödeneği daha düşük ise, yalnız aradaki fark ödenir. Bu fıkrada yer alan gösterge rakamlarını 3 katına kadar artırmaya Cumhurbaşkanı yetkilidir.

….”

denilmekte olup, 01.09.2019 tarihli ve 30875 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 28.08.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Kamu Görevlileri Hakem Kurulu Kararının 45 inci maddesinde ise aile yardımı ödeneği gösterge rakamı 2273 olarak belirlenmiştir.

Yukarıda yer verilen Kanun hükmünden de açıkça anlaşılacağı üzere; devlet memurunun eş için öngörülen ve 2273 gösterge rakamı üzerinden hesaplanan aile yardımı ödeneğine hak kazanabilmesi için eşinin her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmaması ve herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almaması gerekmektedir.

31.12.1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun “Asgari geçim indirimi” başlıklı 32 nci maddesinde de;

“Ücretin gerçek usûlde vergilendirilmesinde asgarî geçim indirimi uygulanır.

Asgari geçim indirimi; ücretin elde edildiği takvim yılı başında geçerli olan ve sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için uygulanan asgarî ücretin yıllık brüt tutarının; mükellefin kendisi için % 50’si, çalışmayan ve herhangi bir geliri olmayan eşi için % 10’u, çocukların her biri için ayrı ayrı olmak üzere; ilk iki çocuk için % 7,5 diğer çocuklar için % 5’idir. …”

hükmüne yer verilmiş ve böylelikle eş için asgari geçim indirimi tutarının hesaplanabilmesi için 657 sayılı Kanunda öngörülen aile yardımı ödeneğine hak kazanmada olduğu gibi eşin çalışmaması ve herhangi bir gelirinin olmaması koşulu getirilmiş olup, eşi çalışan personel için asgari geçim indirimi oranı %50 olarak hesaplanırken, eşi çalışmayan personel için %60 olarak hesaplanacaktır.

Dolayısıyla, Belediye personeli ………… ve …………’ın çalışan eşleri için aile yardımı ödeneği alması ve asgari geçim indirimlerinin de %50 yerine %60 olarak hesaplanması suretiyle 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 71 inci maddesinin birinci fıkrasında; “kamu görevlilerinin kasıt, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması” şeklinde tanımlanan kamu zararına sebebiyet verildiği anlaşılmıştır.

Ayrıca 5018 sayılı Kanunun 8 inci maddesinde de; “Her türlü kamu kaynağının elde edilmesi ve kullanılmasında görevli ve yetkili olanlar, kaynakların etkili, ekonomik, verimli ve hukuka uygun olarak elde edilmesinden, kullanılmasından, muhasebeleştirilmesinden, raporlanmasından ve kötüye kullanılmaması için gerekli önlemlerin alınmasından sorumludur ve yetkili kılınmış mercilere hesap vermek zorundadır. ” denilmek suretiyle Sayıştaya karşı hesap verme sorumluluğu olan kamu görevlileri; kamu kaynağının elde edilmesi ve kullanılmasında görevli ve yetkili kişiler olarak öngörülmüştür.

Bu bağlamda, çalışan eş için aile yardımı ödenmesi ve asgari geçim indirimi hesaplanması her ne kadar mevzuata aykırı olsa da; söz konusu ödemelerin ilgili personel tarafından verilen beyanlar üzerine gerçekleştirildiği ve ödemeyi yapan yani 5018 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen 8 inci maddesi kapsamında kamu kaynağını kullanma yetkisi bulunan kamu görevlilerinin de bu beyanların doğruluğunu araştırma yükümlülüğünün bulunmadığı dikkate alındığında, ödemeyi gerçekleştiren Harcama Yetkilileri ile Gerçekleştirme Görevlilerine herhangi bir kusur atfedilmesine dolayısıyla da ortaya çıkan fazla ödemeden dolayı kendilerine sorumluluk yüklenmesine imkan bulunmamaktadır.

Bununla birlikte söz konusu durumda, Diğer Sorumlu sıfatıyla beyan sahibi kişilerin kamu görevlisi hüviyeti taşıması ve bu kişilerin gerçek dışı beyanları üzerine yapılan ödemeler sonucu kamu kaynağında eksilmeye sebebiyet verilmesi nedeniyle 5018 Kanunun 71 inci maddesi çerçevesinde oluşan söz konusu kamu zararından, ödemeye dayanak teşkil eden gerçek dışı beyanın sahibi konumundaki personelin sorumlu tutulması gerekmektedir.

Ancak toplam ………… TL tutarındaki kamu zararının;

– ………… TL’sinin Ahiz …………’den ………… tarihli ve ………… nolu Muhasebe İşlem Fişi ile,

– ………… TL’sinin Ahiz …………’dan ………… tarihli ve ………… nolu Muhasebe İşlem Fişi ile

tahsil edildiği anlaşıldığından söz konusu tutar için ilişilecek husus kalmadığına ve yapılan tahsilatın ilamda gösterilmesine 6085 sayılı Sayıştay Kanununun 55 inci maddesi uyarınca ilamın tebliğ tarihinden itibaren altmış gün içerisinde Sayıştay Temyiz Kurulu nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

Azınlık Görüşü:

Üye …………’ün karşı oy gerekçesi;

“Belediyede görevli personelin çalışan eşleri için gerek aile yardımı ödenmesi gerekse asgari geçim indirimi hesaplanması açıkça mevzuata aykırılık teşkil etmekte ve kamu kaynağında yersiz bir azalmaya sebebiyet vermektedir.

5018 sayılı Kanunun 71 inci maddesinde; “kamu görevlilerinin kasıt, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması” şeklinde tanımlanan kamu zararının varlığı için sadece kamu kaynağında bir azalmanın varlığı yeterli olmayıp, bu azalmanın kamu görevlisinin kasıt, kusur veya ihmalinden kaynaklanması gerekmektedir. Ayrıca, aynı Kanunun 8 inci maddesinde de; “Her türlü kamu kaynağının elde edilmesi ve kullanılmasında görevli ve yetkili olanlar, kaynakların etkili, ekonomik, verimli ve hukuka uygun olarak elde edilmesinden, kullanılmasından, muhasebeleştirilmesinden, raporlanmasından ve kötüye kullanılmaması için gerekli önlemlerin alınmasından sorumludur ve yetkili kılınmış mercilere hesap vermek zorundadır. ” denilmek suretiyle Sayıştaya karşı hesap verme sorumluluğu olan kamu görevlileri; kamu kaynağının elde edilmesi ve kullanılmasında görevli ve yetkili kişiler olarak öngörülmektedir.

Dolayısıyla rapora konu husus, her ne kadar mevzuata aykırı olsa da; söz konusu ödemelerin ilgili personel tarafından verilen beyanlar üzerine gerçekleştirildiği ve ödemeyi yapan yani 5018 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen 8 inci maddesi kapsamında kamu kaynağını kullanma yetkisi bulunan kamu görevlilerinin de bu beyanların doğruluğunu araştırma yükümlülüğünün bulunmadığı dikkate alındığında, ödemeyi gerçekleştiren Harcama Yetkilileri ile Gerçekleştirme Görevlilerine herhangi bir kusur atfedilmesine dolayısıyla da ortaya çıkan fazla ödemeden dolayı kendilerine sorumluluk yüklenmesine imkan bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, illiyet bağı kurulabilecek kamu görevlilerinin bulunmaması nedeniyle 5018 sayılı Kanunun 71 inci maddesi kapsamında kamu zararı olarak nitelendirilemeyecek olan fazla ödemenin, yanlış beyanlardan kaynaklandığı dikkate alındığında; 657 sayılı Kanunun “Kişisel sorumluluk ve zarar” başlıklı 12 nci maddesindeki;

Devlet memurunun kasıt, kusur, ihmal veya tedbirsizliği sonucu idare zarara uğratılmışsa, bu zararın ilgili memur tarafından rayiç bedeli üzerinden ödenmesi esastır.

Zararların ödettirilmesinde bu konudaki genel hükümler uygulanır. …”

hükmü çerçevesinde ilgili personelden tahsil edilmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan, rapora konu hususla ilgili olarak …………, ………… ve ………… nolu Ödeme Emri Belgelerini Harcama Yetkilisi sıfatıyla imzalayan …………’ın aynı zamanda söz konusu ödemelere esas teşkil eden beyannameyi veren Ahiz olduğu, dolayısıyla da anılan belgeler için hesaplanan tutarın kamu zararı niteliği taşıdığı ve bu zarardan adı geçen personelin yukarıda yer verilen mevzuat gereği illiyet bağı kurulabilecek kamu görevlisi niteliğini haiz olması nedeniyle Harcama Yetkilisi sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, Rapor konusu hususla ilgili olarak tespit edilen ………… TL’nin tamamının tahsil edildiği görülmüştür.

Sonuç olarak, rapora konu edilen ve tamamı tahsil edilen tutarın;

– …………, ………… ve ………… nolu Ödeme Emri Belgeleri için hesaplanan ve kamu zararı niteliğinde olan kısmı için ilişilecek husus kalmadığına,

– İlliyet bağı kurulabilecek kamu görevlilerinin bulunmaması nedeniyle kamu zararı niteliği taşımayan kısmı için ise yapılacak işlem bulunmadığına,

karar verilmesi gerekmektedir.”

Bu nedenle çalışanların sosyal medya kullanımına azami önem göstermesi gerekmektedir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2015/43589 E., 2016/6048 sayılı Kararı, bu açıdan emsal teşkil edecek kritik bir öneme sahiptir.

Somut olayda; hastanede çalışan taşeron işçi, hastanede çalışan bir hemşirenin sosyal medyada paylaştığı fotoğrafına “… çok sade ve güzelsin” şeklinde yorum yapmıştır.

Bu gelişme üzerine hemşire, yapılan paylaşımından rahatsız olarak konuyu hastane yönetimine taşımıştır.

Hastane yönetimi, işçinin iş iş akdini, mesai arkadaşına cinsel tacizde bulunduğu sebebiyle feshetmiştir.

İş Mahkemesi, bir sosyal medya sitesinde paylaşılan fotoğrafa yapılan yorumun, söylenen sözün içeriği de göz önüne alındığında cinsel taciz boyutuna ulaşmadığı, tarafların birbirlerini tanıdığı da göz önüne alındığında en fazla yayınlanan fotoğrafın beğenilmesi olarak ve bir iltifat olarak kabul edilmesi gerektiğine karar vermiştir. Bu nedenlerle iş akdinin feshinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığına hükmetmiştir.

Ancak Yargıtay 7. Hukuk Dairesi aynı görüşte değildir. 7. Hukuk Dairesi, somut olay üzerine şu şekilde hüküm kurmuştur:

“12.09.2014 tarihinde …. Üniversitesi Hastanesi Acil Servisinde hemşire olarak görev yapan …., hastanede güvenlik görevlisi olarak çalışan ismini sonradan öğrendiği davacının …. adlı paylaşım sitesinde engelleyemediği bir durumdan dolayı fotoğrafını paylaştığını ve mesajla rahatsızlık verdiğini, şahsın davranışının özel hayatını etkilemiş olduğu ve görevine uygun bir eleman olmadığını belirterek başhekimliğe şikayette bulunmuştur. 

Davalı, Üniversitenin şikayeti 18.09.2014 tarihinde davalı alt işveren şirkete bildirmesi üzerine 19.09.2014 tarihinde davacıdan savunma vermesi istenilmiş, 22.09.2014 tarihli savunmasında ” ben bu suçlamaları kabul etmiyorum, hastanede çalışmakta olan hemşireyi tanımıyorum, ona karşı bir husumetim de yoktur, ben 1 yıldır giriş kapısında görev yapmaktayım, bu olaydan dolayı hemşirenin acilde görev yaptığını öğrendim, …. bir paylaşım sitesidir, herkes yorum yapar, benim şifrem kardeşimde de var, böyle bir olaydan haberim yoktur, sabah işe geldiğimde öğrendim ” şeklinde beyanda bulunmuştur. Dava dilekçesinde ise ….’nin fotoğrafını beğendiğini ve yorum yaptığını kabul ettiği anlaşılmaktadır. 

Davacının savunması ile dava dilekçesindeki kabulü birbiri ile çelişmekte olduğu gibi yine dava dilekçesindeki açıklamalardan mahkeme kabulünün aksine davacının …. isimli hemşire ile ”…. ” isimli sosyal paylaşım sitesinde arkadaş olmadığı, bu kişinin fotoğrafını ortak arkadaşlarının bulunması nedeniyle görebildiği anlaşılmaktadır. 

Davalı alt işveren işçisi olarak çalışan davacının asıl işveren bünyesinde kamu görevlisi olarak çalışan işçiye ”….” adlı sosyal paylaşım sitesinde dava dilekçesindeki kabulden de anlaşıldığı üzere arkadaş olarak ekli olmadığı halde ortak arkadaşların olması nedeniyle gördüğü resmini beğenmesi ve ” …. çok sade ve güzelsin ” şeklindeki sözü cinsel taciz boyutuna ulaşmamakla birlikte sataşma niteliğinde olup olayın işyerine yansıdığı ve iş akışının bozulduğu sabit olduğundan somut olayda haklı bir fesih nedeni bulunmasa bile fesih için geçerli bir nedenin bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Açıklanan nedenle feshin geçerli olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.”

Sonuç olarak Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, taşeron işçinin, hastanedeki bir hemşirenin sosyal medyadan paylaştığı fotoğrafına yaptığı ”çok sade ve güzelsin” yorumunu iltifat olarak görmemiş, bu sözü cinsel taciz boyutuna ulaşmamakla birlikte sataşma niteliğinde kabul ederek işçinin iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığına karar vermiştir.

Türk Ceza Kanununda bazı suçlar kamu görevlilerine özgülenmiştir. Bu suçlar, örnek olarak; zimmet, rüşvet, irtikâp, görevi kötüye kullanma, göreve ilişkin sırların açıklanması şeklinde sıralanabilir. Uygulamada anılan suçlar, memur suçları olarak adlandırılmaktadır. Belirtmek gerekir ki, kamu görevlileri için öngörülen suçlarda, hem ceza miktarı yüksek tutulmuş, hem de birçok göreve atanabilmek ya da seçilebilmek için bu suçların bazılarından hüküm giymemiş olmak şartı aranmıştır.

Bu arada, Ceza Kanunu uygulamasında “devlet memuru” ile “kamu görevlisi” terimleri birbirinden farklı kavramlardır. Her devlet memuru aynı zamanda kamu görevlisidir; ancak her kamu görevlisi devlet memuru olmayabilir.

Peki, yukarıda sayılan suçlardan kimler cezalandırılabilir?

Zimmet, irtikâp, görevi kötüye kullanma gibi suçlardan dolayı bir kimseye ceza verilebilmesi için failin, ya Ceza Kanununda yer alan kamu görevlisi tanımı içinde yer alması ya da kanunla kamu görevlisi gibi cezalandırılan kişilerden olması gerekmektedir.

Ceza Kanunu Uygulamasında Belediye Şirketi Personeli Kamu Görevlisi midir?

Türk Ceza Kanununda kamu görevlisi, kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi olarak tanımlanmıştır.

Ceza hukuku bakımından, bir kimsenin kamu görevlisi olarak kabul edilebilmesi için bu kişinin çalıştığı kuruluşun kamusal faaliyet yürütmesi gerekmektedir. Kamusal faaliyet esasen, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir.

KİT’lerden farklı olarak belediye şirketleri, kanunla değil, kanunun verdiği yetkiye istinaden kurulmaktadır. Dolayısıyla, bu şirketler için özel bir kanun bulunmamaktadır. Belediye Kanununda belediye şirketlerinin ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre kurulacağı öngörülmüştür. İlgili mevzuattan kastedilen ise Türk Ticaret Kanunudur.

Bu halde, belediyeler tarafından kurulan veya ortak olunan şirketler, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi sermaye şirketleri olup, belediyelerin tüzel kişiliğinden ayrı ve bağımsız özel hukuk tüzel kişileridir. Belediyelerin kurdukları veya ortak oldukları şirketlere, kamu tüzel kişiliği kazandıran herhangi bir kanun hükmü bulunmadığı gibi, kamusal yetki ve ayrıcalıklar da tanınmamıştır. Dolayısıyla, söz konusu şirketler, kamu tüzel kişisi ya da kamu kurum veya kuruluşu olarak kabul edilemezler.

Belediye şirketlerinin sermayesinin %50’sinden fazlasına veya tamamına belediyelerin sahip olması veya yönetimlerinde belediye başkanı, meclis üyesi yahut belediyede görev yapan devlet memurlarının yer alması bu şirketlerin niteliğini değiştirmez. Ayrıca belirtmek gerekir ki, belediye şirketlerinde çalışanlar iş mevzuatı hükümlerine tabidir. Her ne kadar belediye şirketleri, belediyelerin görev ve hizmet alanlarında çalışmaktaysa da bu durum, anılan şirketlerin kamusal faaliyet yürüttükleri anlamına gelmez ve tacir sıfatına sahip özel hukuk hükümlerine tabi olma gerçeğini değiştirmez.

Dolayısıyla, belediye şirketlerinin yöneticileri ve çalışanları, ifa ettikleri görev dolayısıyla Türk Ceza Kanunu uygulamasında kamu görevlisi olarak kabul edilemezler.

Ancak ifade edelim ki, eski TCK’nın yürürlükte olduğu dönemde Yüksek Yargının verdiği farklı birkaç karar mevcuttur. Bununla birlikte, kamu görevlisi tanımının yeni TCK’da yeniden yapılmasına bağlı olarak yargısal değerlendirmeler de değişecektir.

Belediye Şirketi Çalışanları Kamu Görevlisi Gibi Cezalandırılabilir mi?

Bazı kurum ve kuruluş yöneticileri ve personeli, kamu görevlisi olmamakla birlikte, ilgili kanunlarında kamu görevlileri gibi cezalandırılması öngörülmüştür. Kamu görevlisi gibi cezalandırılma, ceza uygulamasında kamu görevlisi sayılmayan, bağlı olduğu özel kanundaki hüküm nedeniyle, ancak o kanunda gösterilen sınırlar içinde kalan eylemlerin Ceza Kanunundaki kamu görevlilerine özgü suçlardan cezalandırılmasıdır.

Örneğin, kooperatiflerde yönetim kurulu üyeleri ve personeli, suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları ile defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır. Aynı durum, ticaret ve sanayi odaları ile esnaf ve sanatkâr odalarının organ üyeleri ve personeli için de geçerlidir. Bu örnekleri çoğaltmak mümkündür.

O halde, bir kimsenin, ceza uygulamasında kamu görevlisi sayılması veya kamu görevlisi gibi cezalandırılması için öncelikle bu hususta bir kanuni düzenlemenin bulunması şarttır. Konu, belediye şirketleri açısından ele alındığında ise herhangi bir kanunda belediye şirketlerinin yöneticisi ve personelinin kamu görevlisi gibi cezalandırılması öngörülmemiştir.

Dolayısıyla, bu şirketlerin çalışanlarının Ceza Kanununda yer alan zimmet, irtikâp, görevi kötüye kullanma gibi kamu görevlilerine özgü suçlardan dolayı yargılanmaları ve cezalandırılmaları mümkün değildir. Bu durumun tek istisnası ise rüşvet suçudur. Zira TCK’nın 252. maddesinin sekizinci fıkrasında, rüşvet suçunun kamu kurum veya kuruluşlarının ya da kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iştirakiyle kurulmuş şirketler hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir. Buna bağlı olarak, bir kamu kurumu olan belediyelerin kurduğu ya da sonradan ortak olduğu şirketlerde de rüşvet suçu işlenebilir.

Sonuç olarak;

– Belediye şirketleri, özel hukuk hükümlerine tabi sermaye şirketleridir. Bu şirketler, kamu tüzel kişiliğine sahip değildir ve kamu kurumu olarak nitelendirilemez.

– Belediye şirketlerinin faaliyetleri, kamusal faaliyet olarak kabul edilmediğinden, söz konusu şirketlerin yöneticileri ve çalışanları, ifa ettikleri görev dolayısıyla Türk Ceza Kanunu uygulamasında kamu görevlisi değildir.

– Herhangi bir kanuni düzenlemede, belediye şirketlerinin yönetici ve personelinin kamu görevlisi gibi cezalandırılması öngörülmediğinden bu kişiler, Ceza Kanununda yer alan zimmet, irtikâp, görevi kötüye kullanma gibi kamu görevlilerine özgü suçlardan cezalandırılamaz. Ancak, bunların belediye şirketiyle ilgili bir suç işlemesi halinde cezalandırma genel hükümlere (herkesin tabi olduğu kurallara) göre yapılır.

– Söz konusu uygulamanın tek istisnası, Ceza Kanununda yer alan özel hüküm gereğince rüşvet suçudur. Dolayısıyla, belediye şirketlerinin çalışanları, rüşvet alan olarak bu suçtan yargılanabilir ve ceza alabilir.

 Sinan Gürhan Alsanç