İşçi, bu kağıdı kendisinin düzenlediğini ve ilgili kişiye ulaşması için görebileceği yere koyduğunu, amacının sadece şaka yapmak olduğunu belirtti.

Şaka yapılan Engin isimli işçi, söz konusu kağıdı alınca işverene şikayette bulunmuş, işveren yetkililerince duruma ilişkin tutanak tutuldu.

Engin, şaka yapan arkadaşının daha önce de çalışmasıyla ilgili bu tarz beyanlarının olduğunu, son durumu işverene yansıtmasaydı daha kötü olacağını düşündüğünü, olay günü üzerinde adı ve inek resimleri ile yazılar bulunan kağıdı vardiya değişiminde işyerine gittiğinde bulduğunda moralinin çok bozulduğunu, o gece boyunca çalışamadığını, veriminin düştüğünü, sabah şaka yapan arkadaşının gelerek “sana bıraktığım hediyeyi beğendin mi?” demesi üzerine de işverene giderek şikayette bulunduğunu, ardından da ücretli izne ayrıldığını ifade etmiştir.

İşveren, Engin isimli işçinin şikayeti üzerine, şaka yapan işçiyi “çalışma arkadaşının kişiliğini aşağılayıcı, küçük düşürücü ve sataşma hali” iddiasıyla İş Kanununun 25/II-d maddesi gereğince tazminatsız olarak işten atmıştır.

Yerel Mahkeme ise; iş akdinin feshinin son çare olduğuna dikkat çekerek, işyerinde çalışan arkadaşına yönelik hazırladığı ve sadece bu arkadaşının görebileceği bir yere koyduğu hayvan resimlerinin ve bir kısım yazıların bulunduğu kağıttaki içerik değerlendirildiğinde, maksadını aşmış bir şaka eylemi olduğu, işçiye bu eylemi dolayısıyla herhangi bir uyarı, ihtar, kınama vs. bir başka ceza uygulanmaksızın iş akdinin feshinin son çare olduğu gözetilmeksizin yapıldığı, feshin haklı ya da geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iade kararı verdi.

İşverenin itirazı üzerine konu Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin önüne geldi. 22. Hukuk Dairesi, 2011/420 E., 2011/3161 sayılı Kararında; “Davacının eylemleri sonucu Engin isimli işçinin moralinin bozulduğu, çalışmasını engellediği, önceki sözlü davranışlarını dikkate alarak durumun daha da kötüleşmemesi için işverene şikayette bulunduğu, ücretli izne ayrılmayı istediği sabittir. Bu davranış açıkça işverenin bir başka işçisine sataşma niteliğindedir, basit bir şaka eylemi olarak değerlendirilemez. Fesih haklı nedene dayanmaktadır. İşe iade isteğinin reddi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.” şeklinde hüküm kurdu.

Özetle Yargıtay, olayı maksadını aşmış bir şaka eylemi olarak değerlendirmemiş, işçinin bir başka işçiye sataşması kapsamında değerlendirerek tazminatsız olarak işten atılmasını haklı bulmuştur.