Dolayısıyla işçinin, “işverenin başka işçisine sataşması” işveren açısından tazminatsız olarak işten çıkarma hakkı vermektedir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2016/33842 E, ve 2020/18542 sayılı Kararına konu olan olay şöyle gelişmiştir:

“11.02.2013 tarihinde davalı işyeri çalışanları K ve H’ın kendi aralarındaki konuşmaya dışardan müdahil olan ve hangi iş arkadaşını kastettiği tam olarak anlaşılmasa da davalı işverenin çalışanlarından birini kastederek söze giren davacı işçinin “itle köpekle uğraşmak en zor şey” dediği, bu sözün kendisine söylendiğini düşünen ve aynı ortamda bulunan işyeri çalışanı Hakan’ın bunu bana mı söylüyorsun diye karşılık vermesi karşısında da “sana demedim, başkasına dedim” (sonraki savunmasına göre işyeri çalışanı Kemal kastedilmiş) dediği, tarafların birbiri üzerine yürüdüğü, araya girenlerin münakaşanın kavgaya dönüşmesini önlediği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan ve davalı işveren tarafından feshe konu edilen davacının bu eylemi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-d maddesinde düzenlenen “işverenin başka işçisine sataşmak” niteliğindedir ve davalı işveren açısından haklı fesih sebebidir. Bu itibarla iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne dair karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”

Dolayısıyla Yargıtay; işçinin, çalışanlarından birini kastederek “itle köpekle uğraşmak en zor şey” sözünü, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi için yeterli saymış, bu ifadeyi kullanan işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağına hükmetmiştir.

İşte O Karar!

DAVA: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.08.2008-20.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından iş saatleri içinde iş arkadaşına laf atarak kavga çıkarması ve kendisine karşı argo kelimeler kullanması gerekçesiyle haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini, fesih gerekçesinin asılsız olduğunu, davacının eski çalışma arkadaşlarından Murat Serin’in haksız fesih nedeniyle davalı işverene karşı açtığı davada davacıyı tanık olarak gösterdiğini, davacının sırf tanıklık için mahkemeye gitmesi nedeniyle işveren tarafından işten çıkartıldığını, tanıklık olayından sonra iş yerinde kendisine psikolojik baskı yapıldığını, davalı tarafça kendisinden istifa dilekçesi alınmak ve belge imzalatılmak istendiğini, ancak davacının belgeyi imzalamadığını, ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, Şubat ayı ücreti, Şubat ayı yol ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 15.07.2008 tarihinde paketleme görevlisi olarak çalışmaya başladığını, Kaynarca şubesinde reyon görevlisi olarak çalışmakta iken 11.02.2013 tarihinde iş saatleri içerisinde iş arkadaşlarına laf atarak kavga çıkarttığının ve argo kelimeler kullanarak tehditlerde bulunduğunun tespit edildiğini, şirket çalışanlarından … iş saatleri içinde iş ile ilgili konuşurken diğer reyonda çalışan davacının iki çalışan arasındaki konuşmaya müdahil olarak …’a doğru “it ile köpek ile uğraşmak en zor şey” şeklinde söylemde bulunduğunu, davacının daha önceden de benzer hal ve tutumları sergilediğini, iş akdinin de bu sebeple İş Kanununun 25/2.maddesi uyarınca 20.02.2013 tarihinde feshedildiğini, bakiye ücret alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanları, davacının açıklamaları hep birlikte değerlendirildiğinde; 11.02.2013 tarihinde davalı işyeri çalışanları K ve H’ın kendi aralarındaki konuşmaya dışardan müdahil olan ve hangi iş arkadaşını kastettiği tam olarak anlaşılmasa da davalı işverenin çalışanlarından birini kastederek söze giren davacı işçinin “itle köpekle uğraşmak en zor şey” dediği, bu sözün kendisine söylendiğini düşünen ve aynı ortamda bulunan işyeri çalışanı Hakan’ın bunu bana mı söylüyorsun diye karşılık vermesi karşısında da “sana demedim, başkasına dedim” (sonraki savunmasına göre işyeri çalışanı Kemal kastedilmiş) dediği, tarafların birbiri üzerine yürüdüğü, araya girenlerin münakaşanın kavgaya dönüşmesini önlediği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan ve davalı işveren tarafından feshe konu edilen davacının bu eylemi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-d maddesinde düzenlenen “işverenin başka işçisine sataşmak” niteliğindedir ve davalı işveren açısından haklı fesih sebebidir. Bu itibarla iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne dair karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

Bu nedenle çalışanların sosyal medya kullanımına azami önem göstermesi gerekmektedir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2015/43589 E., 2016/6048 sayılı Kararı, bu açıdan emsal teşkil edecek kritik bir öneme sahiptir.

Somut olayda; hastanede çalışan taşeron işçi, hastanede çalışan bir hemşirenin sosyal medyada paylaştığı fotoğrafına “… çok sade ve güzelsin” şeklinde yorum yapmıştır.

Bu gelişme üzerine hemşire, yapılan paylaşımından rahatsız olarak konuyu hastane yönetimine taşımıştır.

Hastane yönetimi, işçinin iş iş akdini, mesai arkadaşına cinsel tacizde bulunduğu sebebiyle feshetmiştir.

İş Mahkemesi, bir sosyal medya sitesinde paylaşılan fotoğrafa yapılan yorumun, söylenen sözün içeriği de göz önüne alındığında cinsel taciz boyutuna ulaşmadığı, tarafların birbirlerini tanıdığı da göz önüne alındığında en fazla yayınlanan fotoğrafın beğenilmesi olarak ve bir iltifat olarak kabul edilmesi gerektiğine karar vermiştir. Bu nedenlerle iş akdinin feshinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığına hükmetmiştir.

Ancak Yargıtay 7. Hukuk Dairesi aynı görüşte değildir. 7. Hukuk Dairesi, somut olay üzerine şu şekilde hüküm kurmuştur:

“12.09.2014 tarihinde …. Üniversitesi Hastanesi Acil Servisinde hemşire olarak görev yapan …., hastanede güvenlik görevlisi olarak çalışan ismini sonradan öğrendiği davacının …. adlı paylaşım sitesinde engelleyemediği bir durumdan dolayı fotoğrafını paylaştığını ve mesajla rahatsızlık verdiğini, şahsın davranışının özel hayatını etkilemiş olduğu ve görevine uygun bir eleman olmadığını belirterek başhekimliğe şikayette bulunmuştur. 

Davalı, Üniversitenin şikayeti 18.09.2014 tarihinde davalı alt işveren şirkete bildirmesi üzerine 19.09.2014 tarihinde davacıdan savunma vermesi istenilmiş, 22.09.2014 tarihli savunmasında ” ben bu suçlamaları kabul etmiyorum, hastanede çalışmakta olan hemşireyi tanımıyorum, ona karşı bir husumetim de yoktur, ben 1 yıldır giriş kapısında görev yapmaktayım, bu olaydan dolayı hemşirenin acilde görev yaptığını öğrendim, …. bir paylaşım sitesidir, herkes yorum yapar, benim şifrem kardeşimde de var, böyle bir olaydan haberim yoktur, sabah işe geldiğimde öğrendim ” şeklinde beyanda bulunmuştur. Dava dilekçesinde ise ….’nin fotoğrafını beğendiğini ve yorum yaptığını kabul ettiği anlaşılmaktadır. 

Davacının savunması ile dava dilekçesindeki kabulü birbiri ile çelişmekte olduğu gibi yine dava dilekçesindeki açıklamalardan mahkeme kabulünün aksine davacının …. isimli hemşire ile ”…. ” isimli sosyal paylaşım sitesinde arkadaş olmadığı, bu kişinin fotoğrafını ortak arkadaşlarının bulunması nedeniyle görebildiği anlaşılmaktadır. 

Davalı alt işveren işçisi olarak çalışan davacının asıl işveren bünyesinde kamu görevlisi olarak çalışan işçiye ”….” adlı sosyal paylaşım sitesinde dava dilekçesindeki kabulden de anlaşıldığı üzere arkadaş olarak ekli olmadığı halde ortak arkadaşların olması nedeniyle gördüğü resmini beğenmesi ve ” …. çok sade ve güzelsin ” şeklindeki sözü cinsel taciz boyutuna ulaşmamakla birlikte sataşma niteliğinde olup olayın işyerine yansıdığı ve iş akışının bozulduğu sabit olduğundan somut olayda haklı bir fesih nedeni bulunmasa bile fesih için geçerli bir nedenin bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Açıklanan nedenle feshin geçerli olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.”

Sonuç olarak Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, taşeron işçinin, hastanedeki bir hemşirenin sosyal medyadan paylaştığı fotoğrafına yaptığı ”çok sade ve güzelsin” yorumunu iltifat olarak görmemiş, bu sözü cinsel taciz boyutuna ulaşmamakla birlikte sataşma niteliğinde kabul ederek işçinin iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığına karar vermiştir.

İşçi, bu kağıdı kendisinin düzenlediğini ve ilgili kişiye ulaşması için görebileceği yere koyduğunu, amacının sadece şaka yapmak olduğunu belirtti.

Şaka yapılan Engin isimli işçi, söz konusu kağıdı alınca işverene şikayette bulunmuş, işveren yetkililerince duruma ilişkin tutanak tutuldu.

Engin, şaka yapan arkadaşının daha önce de çalışmasıyla ilgili bu tarz beyanlarının olduğunu, son durumu işverene yansıtmasaydı daha kötü olacağını düşündüğünü, olay günü üzerinde adı ve inek resimleri ile yazılar bulunan kağıdı vardiya değişiminde işyerine gittiğinde bulduğunda moralinin çok bozulduğunu, o gece boyunca çalışamadığını, veriminin düştüğünü, sabah şaka yapan arkadaşının gelerek “sana bıraktığım hediyeyi beğendin mi?” demesi üzerine de işverene giderek şikayette bulunduğunu, ardından da ücretli izne ayrıldığını ifade etmiştir.

İşveren, Engin isimli işçinin şikayeti üzerine, şaka yapan işçiyi “çalışma arkadaşının kişiliğini aşağılayıcı, küçük düşürücü ve sataşma hali” iddiasıyla İş Kanununun 25/II-d maddesi gereğince tazminatsız olarak işten atmıştır.

Yerel Mahkeme ise; iş akdinin feshinin son çare olduğuna dikkat çekerek, işyerinde çalışan arkadaşına yönelik hazırladığı ve sadece bu arkadaşının görebileceği bir yere koyduğu hayvan resimlerinin ve bir kısım yazıların bulunduğu kağıttaki içerik değerlendirildiğinde, maksadını aşmış bir şaka eylemi olduğu, işçiye bu eylemi dolayısıyla herhangi bir uyarı, ihtar, kınama vs. bir başka ceza uygulanmaksızın iş akdinin feshinin son çare olduğu gözetilmeksizin yapıldığı, feshin haklı ya da geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iade kararı verdi.

İşverenin itirazı üzerine konu Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin önüne geldi. 22. Hukuk Dairesi, 2011/420 E., 2011/3161 sayılı Kararında; “Davacının eylemleri sonucu Engin isimli işçinin moralinin bozulduğu, çalışmasını engellediği, önceki sözlü davranışlarını dikkate alarak durumun daha da kötüleşmemesi için işverene şikayette bulunduğu, ücretli izne ayrılmayı istediği sabittir. Bu davranış açıkça işverenin bir başka işçisine sataşma niteliğindedir, basit bir şaka eylemi olarak değerlendirilemez. Fesih haklı nedene dayanmaktadır. İşe iade isteğinin reddi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.” şeklinde hüküm kurdu.

Özetle Yargıtay, olayı maksadını aşmış bir şaka eylemi olarak değerlendirmemiş, işçinin bir başka işçiye sataşması kapsamında değerlendirerek tazminatsız olarak işten atılmasını haklı bulmuştur.

Aynı zamanda işverenin bu kural ve hükümleri uygularken işçiye karşı eşit davranma borcu söz konusudur.   

4857 sayılı Kanun’un 25. II-d. maddesine göre, işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih sebebi olarak sayılmıştır.

İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması da aynı madde hükmü uyarınca haklı fesih sebebi sayılmıştır. 

4857 sayılı Kanun’un 25.maddesinin II-d bendinde şu hüküm yer almaktadır:

“d) İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması.”

Dolayısıyla işçinin işverene veya başka bir işçiye sataşması, haklı nedenle derhal feshin gerekçesini oluşturmakta, bunu yapan işçi tazminatsız olarak işten çıkarılabilmektedir.

Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin de işçinin amiri konumundaki bir başka işçiye sataşmasıyla ilgili örnek bir kararı söz konusudur.

22. Hukuk Dairesi, 2014/23820 Esas ve 2014/25993 sayılı Kararında; işçinin vardiya amirine yönelik, “bana artist artist konuşma”, “seninle dışarıda görüşelim” şeklinde sözleri tehdit olarak kabul edilmiş ve işçinin bu sözleri nedeniyle tazminatsız olarak işten çıkarılması hukuka uygun bulunmuştur.

İŞ YERİNDE CİDDİ GEÇİMSİZLİK FESİH SEBEBİ SAYILIR MI?

22. Hukuk Dairesi, aynı kararında, işçinin, başka bir işçiye sataşmasını “haklı fesih sebebi” sayarken iş arkadaşlarıyla ciddi geçimsizliği ise geçerli fesih olarak kabul etmiştir. Buna göre; sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih sebebidir.

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin kararı şu şekildedir:

“4857 sayılı Kanun’un 25. II-d. maddesine göre, işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih sebebi olarak sayılmıştır. İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması da aynı madde hükmü uyarınca haklı fesih sebebi sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih sebebidir.

Somut olayda, davalı işveren, davacı işçinin, amiri konumundaki bir başka işçiye hakaret ve tehdit içeren sözler söylemesi üzerine iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürmüş ve mahkeme davalının feshe konu eylemin ağırlığını ve orantılılık ilkesini gerekçe göstererek davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı sebeple feshedildiğinin ispat edilmediğini kabul etmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile içeriği şahit beyanları ile doğrulanan tutanaklardan, feshe konu olay tarihinde işyerinde vardiya amiri tarafından kendisine verilen talimat üzerine davacı işçinin “benim on tane elim yok” cevabını verdiği ve talimatın tekrar edilmesi üzerine bu defa da “bana artist artist konuşma”, “seninle dışarıda görüşelim” şeklinde tehdit içeren ifadelerde bulunduğu anlaşılmış olup, davacı işçinin, işverenin diğer işçisine sataşması üzerine işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.”