Bakanlığın yazısında ilgili mevzuat hatırlatıldıktan sonra; geçici görev yolluğunun,  memur veya hizmetlinin bir görevin yapılması amacıyla “geçici” olarak başka bir yere gönderilmesi  nedeniyle, asli görev yerinde yapmak zorunda olmadığı yeme ve yatma ücretleri ile taşıt giderleri gibi bazı zorunlu giderlere karşılık verildiği belirtildi.

İlgili mevzuata yer alan “Başka bir yere gönderilenlere” ifadesinden de anlaşılacağı üzere, geçici görev yolluğunun ödenebilmesi için memur veya hizmetlilerin geçici görevle memuriyet mahalli dışında başka bir yere gönderilmesi gerektiği vurgulandı.

Harcırah  ile  yemek  ve  yol  yardımının  dayanakları  farklı  olduğundan  her  iki  ödemenin  ayrı  ayrı değerlendirilmesi gerektiği; Harcırah Kanununda geçici görevle gönderilenlere yemek  yardımı yapılması halinde gündelik ödenmeyeceğine dair bir düzenleme bulunmadığı belirtilerek sonuç itibariyle geçici görevlendirilen personele hem geçici görev yolluğunun hem de toplu sözleşmeden ya da iş sözleşmesinden kaynaklanan yemek parasının ödenmesi gerektiği belirtildi. 

İşte O Yazı:

“İlgi  yazınızda,  Kurumunuzda  hizmet  alımı  yoluyla  görev  yapmakta  iken,  696  sayılı  Kanun Hükmünde  Kararname  ile  sürekli  işçi  kadrolarına  geçirilen  personelin  mali  ve  özlük  haklarının belirlendiği  toplu  iş  sözleşmesinde  yer  alan  düzenleme  ile  fiili  çalışmasına  bağlı  olarak  yemek  ücreti ödendiği,  Kurumunuz  tarafından  geçici  olarak  başka  yere  görevlendirilen  söz  konusu  personele  aynı zamanda  geçici  görev  yolluğu  ödemesi  yapılıp  yapılmayacağı  konusunda  Bakanlığımız  görüşü  talep edilmektedir. Bilindiği  üzere,  6245  sayılı  Harcırah  Kanununun “Harcırah verilecek kimseler”  başlıklı  4  üncü maddesinin  birinci  fıkrasının  (1)  numaralı  bendinde, “Bu Kanun kapsamına giren kurumlarda çalışan memur ve hizmetliler ile aile fertleri ve aynı kurumlarda fahri olarak çalışanlar” harcırah verilecek kişiler arasında sayılmış, “Tarifler” başlıklı 3 üncü maddesinin (d) bendinde de hizmetli; ” Personel kanunlarına göre yardımcı hizmetler sınıfına dahil personel, kurumlarda yalnız ödenek mukabili çalışanlarla kurumlarda çalıştırılan tarım ve orman işçileri ve iş kanunlarına göre işçi sayılan kimseler”  olarak tanımlanmıştır.

Öte  yandan,  anılan  Kanunun  14  üncü  maddesinde,  kurumlara  ait  bir  vazifenin  yapılması amacıyla geçici olarak yurtiçinde veya dışında başka bir yere gönderilenlere geçici görev yolluğu olarak yol gideri ve gündelik verileceği hükme bağlanmıştır. Bu  hükme  göre,  geçici  görev  yolluğu memur  veya  hizmetlinin  bir  görevin  yapılması  amacıyla  “geçici”  olarak  başka  bir  yere  gönderilmesi  nedeniyle,  asli  görev  yerinde  yapmak  zorunda  olmadığı yeme ve yatma ücretleri ile taşıt giderleri gibi bazı zorunlu giderlere karşılık verilmektedir.

Diğer  taraftan,  söz  konusu  hükümde  yer  alan  başka  bir  yere  gönderilenlere  ifadesinden  de anlaşılacağı üzere, geçici görev  yolluğunun ödenebilmesi için memur  veya hizmetlilerin geçici görevle memuriyet mahalli dışında başka bir yere kurumlarca gönderilmesi gerekmektedir. Yukarıda  belirtilen  mevzuat  hükümlerinden  ve  yapılan  açıklamalardan  da  anlaşılacağı  üzere, harcırah  ile  yemek  ve  yol  yardımının  dayanakları  farklı  olduğundan  her  iki  ödemenin  ayrı  ayrı değerlendirilmesi gerekmekte olup, Harcırah Kanununda da, memuriyet mahalli dışında bir yere geçici görevle  gönderilenlere,  ilgili  mevzuatı  veya  toplu  iş  sözleşmeleri  uyarınca  yemek  yardımı  yapılması halinde gündelik ödenmeyeceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bu  itibarla,  657  sayılı  Devlet  Memurları  Kanunun  4  üncü  maddesinin  (D)  fıkrasında  belirtilen sürekli  işçilerin memuriyet mahalli  dışında  bir  yere  geçici  görevle  gönderilmeleri  halinde,  söz  konusu personele, 6245 sayılı Harcırah Kanunun 39 ve 42 nci maddeleri göz önüne bulundurularak, müstahak oldukları harcırahın ödenmesi gerektiği mütalaa edilmektedir.

Bilgilerini rica ederim.”

Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü’nün 77078042-125.03-(523-2223)-4860 sayılı ve 13/06/2018 tarihli yazısında, “… Bu itibarla, personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı kapsamında firmada çalışmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca sürekli işçi kadrolarına atanan personelin memuriyet mahalli dışında başka bir yere geçici görevle görevlendirilmeleri halinde, kendilerine geçici görev yolluğu ödenmesine imkan bulunduğu mütalaa edilmektedir.” denilmektedir.

Bu yazıya istinaden, sürekli işçi kadrolarına atanan taşeron işçilerin memuriyet mahalli dışında başka bir yere geçici görevle görevlendirilmeleri halinde, kendilerine geçici görev yolluğu ödenmesi gerekmektedir.

Ancak geçici görev yolluğu ödenen kişiye aynı zamanda yemek parasının ödenip ödenmeyeceği tartışma konusudur. Bazı kurumların geçici görev yolluğu ödenen işçilerin yemek parasını kesme yoluna gittiği görülmektedir.

Peki doğru uygulama hangisidir? Geçici görev yolluğu ödenen işçinin yemek parası kesilebilir mi?

Bu konu, memurlar açısından Kamu Denetçiliği Kurumu (KDK) tarafından 18745356-101.07.04-E.15509 tarih ve 14/09/2018 sayılı kararında değerlendirilmiştir. Konuyla ilgili mevzuat hükümlerini detaylı olarak irdeleyen KDK, Maliye Bakanlığı’ndan da görüş sormuştur. Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 18/05/2018 tarihli ve 4172 sayılı yazısında, özetle;

“Harcırahın, bir görevlendirme dolayısıyla ilgililerin memuriyet mahalli dışında yapmak zorunda oldukları yeme ve konaklama gibi bir takım zorunlu giderlerine karşılık olarak verilmekte olduğu, memuriyet mahalli dışında bir yere geçici görevle gönderilenlere ödenen gündelik yiyecek yardımına karşılık olarak öngörülmediği,

Memuriyet mahalli dışında bir yere geçici görevle gönderilenlere gündelik ödenmesi ile kamu personeline tayın bedeli ödenmesinin yasal dayanakları farklı olduğundan, her iki ödemenin ayrı ayrı değerlendirilmesi, diğer bir ifadeyle 6245 sayılı Kanuna göre ödenen gündelik ile 2155 sayılı Bazı Kamu Personeline Tayın Bedeli Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine göre ödenen tayın bedelinin birbiriyle ilişkilendirilmemesi gerektiği,

Ayrıca, gerek 6245 sayılı Kanunda gerekse 2155 sayılı Kanunda, memuriyet mahalli dışında bir yere geçici görevle gönderilenlere, toplu sözleşme veya diğer ilgili mevzuat hükümleri uyarınca yemek yardımı yapılması veya tayın bedeli ödenmesi halinde, söz konusu kişilere gündelik ödenmeyeceğine dair herhangi bir düzenleme bulunmadığı,”

ifadelerine yer verilmiştir.

Kamu Denetçiliği Kurumu, diğer mevzuat hükümlerini de dikkate alarak başvuruya konu olan somut olayda, geçici görevlendirmeyle memuriyet mahalli dışına gönderilen personele harcırah yerine tayın bedeli ödenmesi uygulamasının doğru olmadığına hükmetmiştir.

KDK’nın kararını ve özellikle Maliye’nin yazısını kadroya geçen sürekli işçiler açısından değerlendirecek olursak; söz konusu kararın sürekli işçiler açısından da emsal teşkil edeceği, geçici görevlendirilen işçilere ödenen harcırah ile yemek parasının yasal dayanaklarının farklı olduğu, her iki ödemenin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği kanaatindeyiz. Dolayısıyla geçici görevde harcırah ödenen işçilerin yemek parasının kesilmemesi gerektiğini değerlendiriyoruz.

KDK’nın kararına ulaşmak için tıklayınız.