Öncelikle şunu ifade edelim.
Sayıları 1 milyona dayanan sürekli işçilerin en önemli sorunu; nakil, tayin ve becayiş hakkına sahip olmamaları.
Gelinen noktada bu sorun ücret ve maaş zamlarından daha önemli hale gelmiştir.
Zira 696 KHK‘lı işçiler, çakılı kadro şeklinde kadroya alındılar ve kendi kurumları dışında bir kuruma nakil, tayin ya da becayiş hakkına sahip değiller.
Oysa sürekli işçilerin, en başta eş durumu olmak üzere tayin ve nakili zorunlu kılan pek çok durumları olabilmektedir.
Şöyle düşünelim…
Polis ve asker başta olmak üzere, memur olan eş zorunlu olarak tayin oluyor.
Bu durumda işçi olan eş ne yapacak?
Tayin ve nakil hakları olmadığı için şu an ancak ya ücretsiz izin alarak ya da istifa ederek eşinin yanına gidebiliyor.
Bir diğer seçenek ise ayrı illerde yaşamaya çalışmak.
Bunun getireceği ekonomik külfeti bir yana bırakıyorum.
Hem çocuklar hem de aile üzerindeki olumsuz etkilerini sanırım herkes tahmin eder.
Bölünmüş ailelerin kimseye bir faydası olmaz.
Bu durumdaki memurdan da ne işçiden de verim alınamaz.
Bu konu 8 Ağustos 2021 tarihinde imzalanan Kamu Çerçeve Protokolü ile de gündeme gelmişti.
Kamu Çerçeve Protokolünün 9. Maddesinde işçilerin nakil ve tayin haklarına ilişkin çalışma yapılması kararı alınmıştı.
Ancak üzerinden aylar geçmesine rağmen bir gelişme olmadı.
Yaşanan soruna ilişkin Kamu Denetçiliği Kurumu’nun birden fazla kararı var.
Kamu Denetçiliği Kurumu, Raporunda, mevcut mevzuatta, işçilerin nakil ve tayin hakkına yer verilmediği ancak bu durumun çalışanların ihtiyaçlara cevap veremediği değerlendirip, ikincil mevzuat düzenlemesiyle bu sorunların giderilmesi gerektiğini tespit ediyor.
Ayrıca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nda da 4 /D sürekli işçilere nakil ve tayin hakkı veren bir düzenleme üzerinde çalışıldığını biliyoruz.
Bu konuda artık bir adım atılmalıdır!
Şöyle düşünelim…
Aynı Bakanlığa bağlı iki il arasında, işçinin eş durum veya diğer mazeretine dayalı olarak tayin imkanı olsa bunda ne gibi bir sakınca olabilir.
Bu konuda mahkemelerin işçi lehine verdiği kararlar sözkonusudur.
Ancak işçileri mahkeme kapılarında süründürmenin hiç bir anlamı yok.
Yapılması gereken işlem;
Sürekli işçilerin tayin ve nakil hakkı konusunda genel bir düzenleme yaparak hem işçilerin mahkeme yolunu tutmasının önüne geçmek hem yargıyı ilave iş yükünden kurtarmak hem de aile bütünlüğünü sağlayıp işçileri sevindirmektir.